2014 Herinneringsmonument zusters O.L.V van de Apostelen

Na dat definitief besloten was het klooster aan de Weidom te verlaten moest eerst de begraafplaats van de zusters in de kloostertuin geruimd worden.
Besloten werd de stoffelijke resten te cremeren en in 10 urnen verzameld worden en dan over te brengen naar het kerkhof van Broeksittard.
Het wijkplatform besloot toen zich te gaan inzetten voor een blijvende herinnering aan de “zusters van Broeksittard”. Dit zou dan in combinatie kunnen met de laatste rustplaats van de zusters op de begraafplaats.

Links 12 graven

Rechts 9 graven

Op de begraafplaats zijn al 2 zusters naast elkaar begraven

.In 1996 zuster Marc van Aarle
In 2002 zuster Anna Maria Wever

Op deze plaats zullen de urnen van de 21 gecremeerde stoffelijke resten worden bij gezet

3 urnen links

3 urnen in midden

4 urnen rechts

Tijdens een korte plechtigheid worden de urnen geplaatst.

Dan start de afwerking. Fundamenten worden 2 juni 2014 gelegd

13 juni 2014 is het monument gereed

20 mei 2014 werd de verkoop van het klooster definitief.
Zuster Paula Maria is blij in Marianne en André serieuze kopers gevonden te hebben.

Zondag 15 juni 2014 vond het definitieve afscheid van de zusters plaats met een viering in de kerk,
bezoek aan monument op kerkhof, een receptie in het gemeenschapshuis
en een diner met genodigden in gasthof Hastenrade (D).

Vooraf gegaan door acolieten, fanfare en schutterij gaat men naar het kerkhof

De 4 laatste zusters van het klooster; Suzanne, Christofora, Wilhelma en Paula-Marie
met enkele mede zusters beleven een emotioneel moment

Terwijl de schutterij een erehaag vormt zegent pastoor het monument

Paula-Marie en Wilhelma leggen bloemen als laatste afscheid

Johann Reiner Schmeitz

Geboren als zoon van Johannes Schmeitz en Maria Helena Geijlen en gedoopt 27 mei 1793 te Wehr. (Wehr en Broeksittard waren toen één parochie met één pastoor). Reiner kon bij gebrek aan middelen zijn roeping niet volgen. Hij ging van 1812-1814 in militaire dienst in het leger van Napoleon. In 1819 begint hij toch aan zijn studie en op 13 december 1823 werd hij te Mechelen priester gewijd. Van 1823 tot 1825 was hij kapelaan te Stein, van 1825 tot 1826 coadjutor te Vaals, van 1826 tot 1835 pastoor te Vaals. In 1835 wordt hij benoemd tot deken van Heerlen. Daar overlijdt hij op 14 oktober 1839, getroffen door een beroerte, in de leeftijd van 46 jaar.

Op het gedachtenisprentje wordt een uitgebreide levensloop van de deken gegeven. Zo zou hij al op vroege leeftijd de wens te kennen hebben gegeven priester te willen worden. Echter de familie leefden in behoeftige omstandigheden en kon de studie niet bekostigen. In 1812 wordt Johan Reiner opgeroepen voor het leger en moet hij twee jaren dienen in het leger van Napoleon. Terug uit het leger blijkt zijn wens om priester te worden nog steeds aanwezig te zijn. In 1819, hij is dan al 26 jaar, begint hij aan de priesteropleiding in Mechelen (B) waar hij op 23 december 1823 tot priester wordt gewijd. Een opmerkelijke prestatie als men zijn gezinssituatie in ogenschouw neemt. De familie leeft duidelijk in armelijke omstandigheden. De vader is klompenmaker van beroep en van de negen geboren kinderen sterven er vijf op jonge leeftijd. En wat hebben die twee jaren in het Franse leger voor hem betekend? Hij moet toch een sterke drang naar het priesterschap hebben gehad.
Na zijn wijding in 1823 werd Johan Reiner benoemd tot kapelaan te Stein en reeds na twee jaren volgde zijn benoeming tot coadjutor (plaatsvervanger) te Vaals en in 1826 werd hij pastoor te Vaals. De kerk te Vaals was nauwelijks meer dan een bouwval en hij vatte het plan op een nieuwe kerk te bouwen. Dit werd gerealiseerd in 1833/1834. Het opmerkelijke van deze nieuwe kerk was dat zij haaks tegen de protestantse kerk werd gebouwd en beide kerken gezamenlijk gebruik maakten van de toren en de luidklokken. Deze kerk bleef in gebruik tot 1893 toen de huidige neo-gotische Pauluskerk in gebruik werd genomen. De oude Pauluskerk werd patronaatsgebouw en in 1966 gesloopt om plaats te maken voor het verkeer. Boven de ingang van de oude Pauluskerk werd een gevelsteen ingemetseld ter herinnering aan de bouwers. Deze steen (een timpaan) is bewaard gebleven en is ingemetseld in de muur rondom de parkeerplaats op de plaats waar ooit de kerk stond.

Chronogram in gevelsteen van de “oude” St. Pauluskerk te Vaals

Praesentibus
Domini Renero Schmeitz Pastore
Et
Baron Antonio de Pelzer Berensberg
Consule

hoC qUo parVa fUIt nUnC haeC spatIosIor aeDes
CathoLICIs tUrbIs aeDIfICata LoCo

De hoofdletters vormen, als Romeinse cijfers bij elkaar opgeteld, het getal/jaartal 1833;
het bouwjaar van de kerk.

In 1835 werd Johan Reiner benoemd tot pastoor-deken van Heerlen. Volgens het gedachtenisprentje vond Johan Reinerus dit helemaal niet leuk. Hij zou ’s nachts heimelijk uit Vaals vertrokken zijn om geen afscheid te hoeven nemen van zijn geliefde parochie!

In Heerlen aangekomen pakte hij de zaak meteen met veel energie aan. Zo begon hij al vlug aan een opknapbeurt van de Pancratiuskerk. Het priesterkoor werd in een nieuw jasje gestoken. In de wijk Heerlerheide richtte hij de zelfstandige Corneliusparochie op, omdat de bewoners bijna een uur gaans van de Pancratiuskerk vandaan woonden. Hij stemde in en gaf medewerking aan de bouw van een kerk die in 1839 in gebruik genomen werd. De eerste priester werd zijn dorpsgenoot Henricus Dominicus Reiners.

In dat zelfde jaar kwam de pastoor-deken te overlijden. Tijdens een visitatie (kerkinspectie) te Simpelveld op 14 oktober 1839 werd hij getroffen door een beroerte. Hij werd nog naar het huis van de koster gebracht waar hij enkele uren later overleed.

BROEKSITTARD

2014 Herinneringsmonument zusters O.L.V van de Apostelen